Τι προσφέρει το νηπιαγωγείο

     Με την έναρξη της σχολικής χρονιάς,οι γονείς που στέλνουν για πρώτη φορά τα παιδιά τους στο Νηπιαγωγείο συχνά προβληματίζονται για το βήμα αυτό, ανησυχούν κι αναρωτιούνται για το καινούριο περιβάλλον στο οποίο το παιδί τους θα περνάει πολλές ώρες καθημερινά.
Το Νηπιαγωγείο είναι η πρώτη βαθμίδα της εκπαίδευσης, η φοίτησή του είναι πλέον υποχρεωτική και αποτελεί τη βάση της σχολικής πορείας του παιδιού, η οποία θα διαρκέσει πολλά χρόνια ακόμη. Γι’ αυτό είναι απαραίτητο να εξετάσουμε το ζήτημα πολύπλευρα και με σεβασμό.
 
Συχνά, λοιπόν, γεννιούνται τα εξής ερωτήματα:
Ποια είναι πραγματικά η γνώση που αποκτά το παιδί στο Νηπιαγωγείο;
Γιατί είναι αναγκαία η παρακολούθησή του;
Τι είναι αυτό που θέλουμε να πετύχουν τα παιδιά στο Νηπιαγωγείο;
Τι είναι αυτό που πρέπει να προσφέρει για να είναι τα παιδιά χαρούμενα;
 
     Λαμβάνοντας πάντα υπόψη ότι κάθε παιδί έχει το δικό του αναπτυξιακό ρυθμό και ψυχικό κόσμο, χρέος αυτής της σχολικής βαθμίδας είναι να προσφέρει στα παιδιά κατάλληλα εφόδια για τη μετέπειτα πορεία τους. Στο Νηπιαγωγείο όλα τα παιδιά μαζί, αλλά και ένα-ένα ξεχωριστά δεν αποκτούν απλώς ξερή γνώση, αλλά κυρίως μαθαίνουν τρόπους για να αναπτύξουν ικανότητές τους κι έτσι από τη μια να πατούν γερά στα πόδια τους και από την άλλη να ανοίγουν διάπλατα τα φτερά τους και να πετούν μακριά φτιάχνοντας δικούς τους κόσμους.
 
Πιο συγκεκριμένα, τα παιδιά στο σχολικό χώρο του Νηπιαγωγείου:
·         Νιώθουν ότι μπορούν να εμπιστευτούν όλους όσους βρίσκονται μέσα σ’ αυτόν.
·         Νιώθουν ότι μπορούν να παίξουν ευχάριστα, αλλά και με ασφάλεια.
·         Μαθαίνουν να αυτοεξυπηρετούνται, αλλά και να εξυπηρετούν τους άλλους.
·         Μαθαίνουν εκφράζονται και να μιλούν, αλλά και να ακούν τους άλλους.
·         Μαθαίνουν να έχουν φίλους και να μοιράζονται.
·         Μαθαίνουν να κάνουν λάθη και διδάσκονται από αυτά.
·         Μαθαίνουν τι θα πει συνεργασία, σε ένα πλαίσιο όπου κανείς δε φοβάται να πει τη γνώμη του και   

      που όλοι μπορούν με ασφάλεια να διαφωνήσουν.
·         Μαθαίνουν πώς να ερευνούν καλύτερα και σε βάθος θέματα που αφορούν το περιβάλλον τους.
·         Μαθαίνουν τη σημασία της γλώσσας ως μέσο επικοινωνίας στην καθημερινή ζωή.
·         Κατανοούν ότι τα μαθηματικά και οι αριθμοί δεν είναι αφηρημένες έννοιες και απλώς νούμερα, 

      αλλά έχουν σύμβολα και πρακτική χρησιμότητα.
·          Εξασκούν τη φαντασία τους με το παραμύθι, τη μουσική, το θέατρο, τη ζωγραφική και το τραγούδι.
·         Εξασκούν το σώμα τους με ψυχοκινητικά παιχνίδια και χορούς.
 
     Με λίγα λόγια, το Νηπιαγωγείο προσφέρει στα παιδιά όλα όσα είναι αναγκαίο να ανακαλύψουν σε αυτή την ηλικία και προσθέτει στις αναπτυσσόμενες εμπειρίες τους πλούσιο υλικό, ώστε να βαδίζουν με σιγουριά και αυτοπεποίθηση τόσο στον χώρο του σχολείου, όσο και της ευρύτερης κοινωνίας.

Οι πρώτες μέρες στην τάξη

Σεπτέμβριος 2006

Μαρία Κασαπίδη
INTERactive EDucation for teens and Kids

Οι πρώτες μέρες στην τάξη

     Είτε το πιστεύετε είτε όχι, είναι ώρα να γυρίσετε στην δουλειά. Αυτό το σημείωμα φιλοδοξεί να σας προετοιμάσει για την πρώτη μέρα στο σχολείο. Oι συμβουλές και οι προτάσεις που ακολουθούν είναι από το βιβλίο της Ellen Kronowitz «Your First Year of Teaching and beyond».

     Ο δάσκαλος είναι το μόνο επάγγελμα που κάθε φθινόπωρο έχει την «πρώτη μέρα στην δουλειά». Όλα τα επαγγέλματα έχουν μια και μοναδική πρώτη μέρα, με τα προβλήματα και τις συνέπειές της. Οι δάσκαλοι όμως όχι. Κάθε χρόνο τα ίδια προβλήματα και οι ίδιες απορίες.

1. Πως πρέπει να ντυθώ;

Πολλοί δάσκαλοι ντύνονται όσο πιο επαγγελματικά μπορούν. Δεν είναι απαραίτητο να συμβουλευτείτε ένα ειδικό, ούτε να αγοράσετε τον «οδηγό για το σωστό ντύσιμο». Ακολουθήστε το ένστικτο και τις προτιμήσεις σας και εμφανιστείτε στους μαθητές σας και στους γονείς τους όσο πιο άνετος/η μπορείτε. Λάβετε υπ’ όψιν σας το κλίμα της περιοχής (αν πρόκειται να μετακινηθείτε) ή/και την ύπαρξη ή όχι κλιματισμού, το όνομα και την φήμη του σχολείου και φυσικά το προσωπικό σας γούστο. Αν είστε άνδρας μια χαρούμενη γραβάτα ή αν είστε γυναίκα μερικά διακριτικά αξεσουάρ, θα κάνουν την διαφορά.

2. Τι πρέπει να πω;

Μερικοί πιστεύουν ότι οι πρώτες λέξει /προτάσεις μέσα στην τάξη είναι μαγικές και μπορούν αμέσως να διαμορφώσουν το κλίμα. Δείτε μερικά παραδείγματα

- Γεια σας, είμαι πολύ χαρούμενος/η που σας γνωρίζω. Είμαι σίγουρος /η ότι θα έχουμε υπέροχη σχολική χρονιά.

- Γεια σας, με λένε ..... και μαζί θα κάνουμε ...

- Γεια σας, με λένε ... και ένα είναι σίγουρο. Τα λάθη επιτρέπονται σε αυτή την τάξη (το αγαπημένο μου).

     Οι δάσκαλοι συνήθως ρωτάνε τι πρέπει να πουν για τον εαυτό τους. Μιλήστε τους για την οικογένειά σας, τις σπουδές σας και τα χόμπι σας. Ίσως βρείτε πολύ σύντομα κοινά σημεία

ενδιαφέροντος, που θα σας φέρουν πιο κοντά.

3. Πως θα διευθετήσετε τις θέσεις μέσα στην τάξη

Παλιά τοποθετούσαν τους μαθητές σε θέσεις ανάλογα με το ύψος ή με αλφαβητική σειρά. Αν ήσουν ψηλός ή το όνομά σου άρχιζε από Χ, ήταν σίγουρο πως θα καθόσουν στις πίσω θέσεις. Σήμερα όμως τα πράγματα έχουν αλλάξει. Οι θέσεις είναι συνήθως σε κύκλο ανοικτό από την μια πλευρά. Αφήστε τα παιδιά να διαλέξουν μόνα τους τις θέσεις τους. Εσείς πόσες φορές δυσαρεστηθήκατε επειδή σας έδωσαν άλλη θέση από εκείνη που θέλατε στο αεροπλάνο ή στο θέατρο; Το ίδιο νοιώθουν και τα παιδιά. Και στο τέλος ποιος είπε ότι θα είναι όλο τον χρόνο καθισμένα στην ίδια θέση; Πείτε λοιπόν στα παιδιά ότι μπορούν να κάτσουν όπου θέλουν, αλλά ότι οι θέσεις θα αλλάζουν κάθε μήνα ή κάθε φορά που θα το απαιτεί η εργασία.

4. Πως θα μάθετε τα ονόματα των μαθητών;

Δεν υπάρχει τίποτε ποιο κολακευτικό για ένα παιδί από το να το αποχαιρετήσετε στο τέλος του μαθήματος με το μικρό του όνομα. Ξέρω, ότι είναι δύσκολο να μάθετε με την πρώτη μέρα τα ονόματά τους, αλλά προσπαθήστε ή χρησιμοποιήστε μικρά τρικ.

- Αν το σχολείο μαζί με τα στοιχεία του μαθητή ζητά και φωτογραφία του, μελετήστε πριν πάτε στην τάξη και προσπαθήστε να συνδέσετε τις φωτογραφίες με τα πρόσωπα των παιδιών.

- Φτιάξτε καρτέλες με τα ονόματα των μαθητών σας και αρχίστε να τραβάτε μια-μια φωνάζοντας το όνομα του παιδιού που περιέχει. Κάθε παιδί που ακούει το όνομά του πρέπει να σηκωθεί και να παρουσιάσει τον εαυτό του στην τάξη.

- Αν έχετε ψηφιακή φωτογραφική μηχανή τραβήξτε φωτογραφίες των παιδιών ομαδικές και ατομικές για να κάνετε το πρώτο άλμπουμ της χρονιάς.

- Δώστε στα παιδιά ένα χαρτί και ζητήστε να περιγράψουν τον εαυτό τους με λίγες λέξεις. Φυσικά να γράψουν και το όνομά τους. Μαζέψτε τα χαρτιά και αρχίστε να διαβάζετε τις περιγραφές χωρίς να αναφέρετε τα ονόματα. Τα παιδιά πρέπει να μαντέψουν σε ποιον αντιστοιχεί κάθε περιγραφή.

5. Θέστε τους κανόνες

Αν θέλετε μια ήσυχη χρονιά, φροντίστε αμέσως μετά τις εκατέρωθεν συστάσεις να ορίσετε τους κανόνες τάξης και συμπεριφοράς. Σίγουρα δεν μπορούν να είναι πάνω από 5-6, και τα παιδιά πρέπει να συμμετέχουν στην λήψη των συγκεκριμένων αποφάσεων. Καταγράψτε τις αποφάσεις/ κανόνες που πάρθηκαν και δημιουργήστε μια αφίσα για την αίθουσα.

6. Δημιουργήστε από τα πρώτα μαθήματα οικογενειακό κλίμα μέσα στην τάξη.

Διαλέξτε θέματα που θα επιτρέψουν στα παιδιά να συνεργαστούν και να γνωριστούν καλύτερα. Εμπλέξτε στην όλη διαδικασία και τους γονείς. Είναι κανόνας. Όταν οι γονείς συμμετέχουν στις σχολικές δραστηριότητες τα παιδιά γίνονται καλύτεροι μαθητές.

7. Καλλιεργήστε την προσωπική σας εικόνα.

Φερθείτε με ευγένεια στις γραμματείς και βοηθήστε τους καινούργιους καθηγητές. Εμπλουτίστε τις γνώσεις σας παρακολουθώντας ένα νέο σεμινάριο. Ασχοληθείτε με την δημιουργία νέων πλάνων μαθημάτων. Γνωρίστε τους γονείς των μαθητών σας.

8. Παιδιά με προβλήματα

Αν έχετε στην τάξη σας παιδιά με ειδικά προβλήματα ή ανάγκες γνωρίστε το συντομότερο δυνατόν τους γονείς και μαζί οργανώστε ένα πρόγραμμα για το σχολείο και το σπίτι. Μην απομονώσετε τα παιδιά αυτά. Σας έχουν ανάγκη.

9. Ενημερώστε τον διευθυντή

Αν αυτή την χρονιά σκοπεύετε να κάνετε κάτι νέο και πιθανόν πρωτοποριακό φροντίστε να ενημερώσετε τον διευθυντή σας. Δείτε αν οι κανόνες του σχολείου επιτρέπουν νεωτερισμούς.

10. Συμπέρασμα

Αν θέλετε οι μαθητές σας να γυρίσουν πίσω στο σπίτι και να πουν «μάλιστα, ο δάσκαλος είναι εντάξει και θα περάσουμε καλά» και όχι «είναι χάλια, δεν θέλω να πάω ξανά εκεί» φροντίστε να είστε

􀂔 Ευέλικτοι

􀂔 Υπομονετικοί

􀂔 Να έχετε χιούμορ

Πηγή:Education world

ΟΤΑΝ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΜΠΕΙ ΣΤΗΝ ΤΑΞΗ

ΟΤΑΝ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΜΠΕΙ ΣΤΗΝ ΤΑΞΗ

Wednesday, 09 February 2011 15:51 | Written by Μάρλεν Κεφαλίδου |   

Στην αρχή της χρονιάς είναι πολύ συχνό φαινόμενο να υπάρχουν παιδί ή παιδιά που δεν θέλουν να μπουν στην τάξη… Είναι από εκείνα τα περαστικά που αν δεν αντιμετωπιστούν σωστά και σύντομα μπορούν να αποδιοργανώσουν εύκολα νηπιαγωγό και ολόκληρη την τάξη γενικότερα… Τι μπορούμε να κάνουμε λοιπόν για να αντιμετωπίσουμε μια τέτοια κατάσταση;

Σίγουρα δεν πρέπει να πανικοβληθούμε ή να δείξουμε αγανάκτηση. Σε μια τέτοια περίπτωση καλό είναι να θυμόμαστε ότι εκτός από το παιδί έχουμε να αντιμετωπίσουμε κι έναν προβληματισμένο ή στενοχωρημένο ή ακόμα και αγανακτισμένο γονιό. Κανένας γονιός δε θέλει να αντιμετωπίζει το παιδί του τέτοιου είδους καταστάσεις. Η υπομονή και η ηρεμία που θα δείξουμε θα καταφέρει να βοηθήσει και το παιδί και το γονέα του να αντιμετωπίσουν ανάλογα την κατάσταση.

Σημαντικό πρώτο βήμα είναι να καταλάβουμε το λόγο που ωθεί το παιδί σε τέτοια συμπεριφορά.  Οι λόγοι μπορεί να είναι: ανασφάλεια, φόβος, άγχος αποχωρισμού από τα οικεία του πρόσωπα ή απλά πείσμα απέναντι σε μια κατάσταση που δεν το ευχαριστεί

Καλό είναι να γνωρίζουμε από πριν πληροφορίες όπως:

·         Αν έχει φοιτήσει σε παιδικό σταθμό ή όχι,

·         Ποιος φρόντιζε το παιδί στο σπίτι (γιαγιά, γονιός, νταντά κλπ)

·         Αν έχει αδερφάκια πόσα και αν είναι μικρότερα ή μεγαλύτερα,

·         Αν έχει αλλάξει κάτι στη ρουτίνα του σπιτιού πρόσφατα.

Γνωρίζοντας αυτές τις πληροφορίες μπορούμε να βγάλουμε σχετικά ασφαλή συμπεράσματα για το λόγο που συμβαίνει η συγκεκριμένη συμπεριφορά.

Παράλληλα παρατηρούμε και τις αντιδράσεις του γονιού. Πολλές φορές τέτοιες καταστάσεις οφείλονται σε ανασφάλειες και άγχη των γονιών και όχι των ίδιων των παιδιών. Μια μαμά για παράδειγμα που είναι βουρκωμένη ή υπερβολικά στενοχωρημένη, μια μαμά που φαίνεται να έχει υπερβολική νευρικότητα είναι παράγοντες που ωθούν το παιδί σε τέτοιες συμπεριφορές. Στην ουσία εκεί αντιμετωπίζουμε πρώτα το γονιό και μετά το παιδί.

Πως αντιμετωπίζουμε όμως έναν τέτοιο γονιό;

-          Καθησυχάζουμε τους φόβους του

-          Εξηγούμε ότι είναι φυσιολογικό να αγχώνεται το παιδί του από μια καινούρια κατάσταση

-          Εξηγούμε ότι η δική του συμπεριφορά παίζει πρωτεύοντα ρόλο στις αντιδράσεις του παιδιού

-          Κυρίως εξηγούμε γιατί δεν πρέπει να μείνει ο γονιός στην τάξη μαζί με το παιδί περισσότερο από μισή ώρα.(Πολλοί γονείς απαιτούν να παραμείνουν στην τάξη ακόμα και για μέρες προκειμένου «να συνηθίσει» το παιδί ενώ στην ουσία είναι δική τους επιθυμία)

Πως αντιμετωπίζουμε το ίδιο το παιδί;

-          Χρησιμοποιούμε το χαμόγελο μας και με ήρεμη φωνή εξηγούμε στο παιδί ότι δεν έχει λόγο να φοβάται ή να στενοχωριέται γιατί δε θα το παρατήσουν στην τάξη αλλά μετά από μερικές ώρες θα έρθουν να το πάρουν.

-          Του δείχνουμε τα παιχνίδια που έχουμε στην τάξη και προσπαθούμε να το κάνουμε να ξεχάσει τους λόγους για τους οποίους κλαίει.

-          Το κρατάμε μαζί μας και προτείνουμε να γίνει ο «βοηθός» μας.

-          Ακόμα και αν κλαίει γοερά οφείλουμε να παραμείνουμε ήρεμοι και σταθεροί στην συμπεριφορά μας. Από τη δική μας ηρεμία και σταθερή συμπεριφορά θα εξαρτηθούν και οι αντιδράσεις του παιδιού.

Φυσικά εκτός από αυτό το παιδί έχουμε και την υπόλοιπη τάξη που πρέπει να κρατήσουμε σε ισορροπία. Αυτό είναι ίσως και το δυσκολότερο κομμάτι σε μια τέτοια κατάσταση. Προκειμένου να ηρεμήσουμε το ένα παιδί που κλαίει δεν παραμελούμε όλη την υπόλοιπη τάξη… Φροντίζουμε να μοιράζουμε την προσοχή μας στο ένα παιδί που παρουσιάζει αυτήν τη συμπεριφορά και στα υπόλοιπα που θα θέλουν την προσοχή μας. Είναι από τις καταστάσεις που χρειάζονται εγρήγορση, άπειρη υπομονή  και γερά νεύρα για να αντιμετωπιστούν γρήγορα και έγκαιρα ώστε να μπει η τάξη μας σε κάποιο ρυθμό.

Ποια στάση πρέπει να έχουν οι γονείς σχετικά με το σχολείο

Κανόνες για τους γονείς και τρόποι συμπεριφοράς απέναντι στο παιδί

• Συνηθίστε το παιδί να κοιμάται νωρίς το βράδυ και να ξυπνάει μια συγκεκριμένη ώρα το πρωί. Προσπαθήστε γενικά να τηρείτε μια ρουτίνα το πρωί,  έτσι ώστε όταν το παιδί θα έρχεται στο σχολείο δε θα είναι νυσταγμένο και κακοδιάθετο.
• Αφήστε το παιδί να διαλέξει ένα αγαπημένο του αντικείμενο (παιχνίδι, ρούχο) και να το φέρει στο σχολείο. Έτσι θα υπάρχει κάτι οικείο και δικό του  στο νέο περιβάλλον, στο οποίο θα μπορέσει να στραφεί όταν θα νιώσει ανασφάλεια.
• Αποχαιρετήστε το παιδί με τρυφερότητα αλλά και αποφασιστικότητα(ποτέ κρυφά). Έτσι θα κατανοήσει ότι εμπιστεύεστε την ικανότητα του να αντιμετωπίσει την κατάσταση(και το ίδιο θα ξέρει ότι μπορεί να σας εμπιστευτεί). Με αντίθετη στάση το παιδί θα καταλάβει το άγχος σας και θα δυσκολευτεί να ηρεμήσει. Επίσης πρέπει να κατανοήσει με τη στάση σας αυτή πως ό,τι κι αν κάνει θα μείνει στο σχολείο.
• Αφήστε το παιδί να εκφράσει τα συναισθήματά του με οποιοδήποτε αποδεκτό τρόπο.
• Σκεφτείτε μια τρυφερή ρουτίνα αποχαιρετισμού που θα ευχαριστεί το παιδί και θα αφήνει θετικά συναισθήματα κατά τον αποχωρισμό σας, όπως μια αγκαλιά, ένα «συνθηματικό» χαιρετισμό κ.ο.κ.
• Μερικές φορές είναι οι γονείς που δυσκολεύονται να αποχαιρετίσουν τα παιδάκια τους. Προσπαθήστε να κρύψετε τη συγκίνησή σας, γιατί το να σας δει το παιδάκι σας να κλαίτε, για παράδειγμα, δεν θα βοηθήσει στην προσαρμογή του. Όταν η Νηπιαγωγός διαπιστώσει ότι το παιδάκι είναι έτοιμο να μείνει μόνο του θα σας ζητηθεί να φύγετε από το χώρο του Νηπιαγωγείου χωρίς να πισωγυρίσετε.
• Καλέστε στο σπίτι παιδιά που πάνε στο ίδιο Νηπιαγωγείο. Θα το βοηθήσετε να αποκτήσει φίλους και έτσι θα διευκολυνθεί η προσαρμογή του.
• Μη δείξετε ποτέ αρνητικά συναισθήματα (θυμό, απογοήτευση) για το σχολείο, τους δασκάλους και τους φίλους του. Αν είστε θετικοί για το νέο του περιβάλλον θα το βοηθήσετε να αισθανθεί ασφάλεια.
• Να συζητάτε με τη Νηπιαγωγό του τα προβλήματα που προκύπτουν και ό,τι άλλο χρειαστεί στο σχολείο, όταν το παιδί δεν είναι μπροστά.
• Να έχετε καλή επαφή και επικοινωνία με τους δασκάλους του παιδιού. Είναι καλό να ξέρετε ότι έχετε ένα σύμμαχο που θα σας βοηθήσει στην προσαρμογή του παιδιού στο σχολείο.Μην εκπλαγείτε αν εκεί που νομίζατε ότι λύσατε το πρόβλημα, αυτό επανεμφανιστεί μετά από διακοπές ή κάποια ασθένεια που κράτησε το παιδί μακριά από το σχολείο.