Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ανοιξιάτικα-Πασχαλινά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ανοιξιάτικα-Πασχαλινά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 2 Μαρτίου 2012

Ο ΜΑΡΤΗΣ ΚΑΙ Η ΜΑΝΑ ΤΟΥ


Ο ΜΑΡΤΗΣ ΚΑΙ Η ΜΑΝΑ ΤΟΥ
Τον γνωρίζετε το Μάρτη,
τον τρελό και τον αντάρτη;
Ξημερώνει και βραδιάζει
κι εκατό γνώμες αλλάζει.

Βάζει η μάνα του μπουγάδα,
σχοινί δένει στη λιακάδα,
τα σεντόνια της ν' απλώσει,
μια χαρά να τα στεγνώσει.

Να που ο Μάρτης μετανιώνει
και τα σύννεφα μαζώνει
και να μάσει η μάνα τρέχει
τα σεντόνια, γιατί βρέχει!

Νά ο ήλιος σε λιγάκι,
φύσηξε το βοριαδάκι,
κι η φτωχή γυναίκα μόνη
τα σεντόνια ξαναπλώνει.

Μια βροντή κι ο ήλιος χάθη
μες στης συννεφιάς τα βάθη,
ρίχνει και χαλάζι τώρα,
ποποπό, τι άγρια μπόρα!

Ως το βράδυ φορές δέκα
άπλωσε η φτωχή γυναίκα
την μπουγάδα, κι όρκο δίνει
Μάρτη να μην ξαναπλύνει.

Τετάρτη 29 Φεβρουαρίου 2012

Παροιμίες Μαρτίου




Μιας και οι καιρικές συνθήκες δεν συμβαδίζουν με την νέα μας εποχή, την Άνοιξη, υπάρχουν μερικές όμορφες παροιμίες που λέμε στα παιδιά:


Τον Μάρτη ξύλα φύλαγε μην κάψεις τα παλούκια.


Αν βρέξει ο Μάρτης δυο νερά κι ο Απρίλης άλλο ένα χαρά σε εκείνον τον γεωργό που έχει πολλά σπαρμένα.


Αν κάνει ο Μάρτης δυο νερά, κι ο Απρίλης άλλο ένα χαρά σ' εκείνο το ζευγά που 'χει πολλά σπαρμένα.


Αν κάνει ο Μάρτης δυο νερά κι ο Απρίλης πέντε- δέκα, να δεις το κοντοκρίθαρο πως στρίβει το μουστάκι, να δεις και τις αρχόντισσες πως ψιλοκλεισιρίζουν, να δεις και τη φτωχολογιά πως ψιλοκοσκινίζει.


Μάρτης είναι χάδια κάνει, πότε κλαίει, πότε γελάει.


Μάρτηςγδάρτης και κακός παλουκοκαύτης.


Ακόμη και στις δεκαοχτώ έχει το μάτι του ανοιχτό.


Ακόμη στις δεκαοχτώ ψοφάει η πέρδικα στ' αυγό. Λένε και στις τριάντα μα δεν ξέρω γιάντα.


Ο Μάρτης ο κλαψόγερος.
Ο Μάρτης το πρωί χιόνισε, κι ο γάιδαρος ψόφισε (από το κρύο). Το μεσημέρι βρώμισε (από τη ζέστη) και το βράδυ τον πήρε το ποτάμι (από τη βροχή)


Μάρτης άβροχος, μούστος άμετρος (όταν ο Μάρτης δεν έχει βροχές, ωφελούνται τα αμπέλια). 

Αλί στα Μαρτοκλάδευτα και τ' Απριλοσκαμένα (Το Μάρτη δεν πρέπει να κλαδεύεται τίποτα και τον Απρίλη να σκάβεται η γη).

Από Μάρτη καλοκαίρι κι από Αύγουστο χειμώνα.

Από Μαρτιού πουκάμισο κι απ' Αυγουστο σεντόνα.

Από Μαρτιού πουκάμισο κι απ' Αύγουστο σεγκούνι.

Απρίλης έχει τα χάδια κι ο Μάρτης τα δαυλιά.

Βροντή Μαρτίου, φίλεμα με καρύδια.

Κάλλιο Μάρτης καρβουνιάρης, παρά Μάρτης λιοπυριάρης.

Κάλλιο Μάρτης στα δαυλιά, παρά στα προσηλάκια.

Κάλλιο Μάρτης στις γωνιές, παρά Μάρτης στις αυλές (καλύτερα το Μάρτη να έχει κρύο παρά ζέστη).

Καλοκαιριά της Παπαντής, μαρτιάτικος χειμώνας.

Λείπει ο Μάρτης από τη Σαρακοστή;

Μάρτη και Σεπτέμβρη ίσια τα μεσάνυχτα (ισημερία).

Μάρτης βρέχει, θεριστάδες χαίρονται.

Μάρτης βρέχει; Ποτέ μην πάψει.

Μάρτης βροχερός, θεριστής κουραστικός.

Μάρτης δίμουρος. Μάρτης πεντάγνωμος.

Μάρτης έβρεχε, θεριστής τραγούδαγε.

Μάρτης κλαψής, θεριστής χαρούμενος.

Μάρτης πουκαμισάς, δεν σου δίνει να μασάς.

Μη σε γελάσει ο Μάρτης και χάσεις την ημέρα (μη νομίζεις ότι ο καιρός θα είναι κακός όλη την ημέρα).

Μη σε γελάσει ο Μάρτης το πρωί και χάσεις την ημέρα.

Ο Αύγουστος για τα πανιά κι ο Μάρτης για τα ξύλα.

Ο ήλιος του Μαρτίου τρυπάει κέρατο βοδιού.

Ο καλός Μάρτης στα κάρβουνα, κι ο κακός στον ήλιο.

Ο Μάρτης εδιαλάλησε, μικρά μεγάλα πάνω (μεγαλώνουν όλα τα φυτά).

Ο Μάρτης έχει τ' όνομα κι ο Απρίλης τα λουλούδια.

Ο Μάρτης ο πεντάγνωμος ώρα στον ήλιο, ώρα στο τοίχο (εκεί που κάθεσαι στον ήλιο κάνει κρύο και πας δίπλα στο τζάκι).

Ο Μάρτης ο πεντάγνωμος εφτά φορές εχιόνισε και πάλι το μετάνιωσε που δεν εξαναχιόνισε!

Ο Μάρτης ο πεντάγνωμος πέντε φορές εχιόνισε και πάλι το μετάνιωσε, πως δεν εξαναχιόνισε.

Ο Μάρτης το πρωί πηλά (λάσπες) και το βράδυ χώματα (το πρωί βρέχει και μέχρι το βράδυ έχει στεγνώσει).

Ο Μάρτης το πρωί το ψόφησε και το βράδυ το βρώμισε.

Ο Μάρτης ώρα βρέχει και χιονίζει κι ώρα μαρτολουλουδιάζει.

Όλες το Μάρτη φύλαγε και τ' Απριλιού τις δώδεκα, ότι ακόμη και στις δεκαοχτώ πέρδικα ψόφησε στ' αυγό.

όλοι οι μήνες καιν τα ξύλα κι ο Μάρτης τα παλούκια.

Όπου 'χει κόρη ακριβή, το Μάρτη ήλιος μη τη δει.

Σαν ρίξει ο Μάρτης μια βροχή κι Απρίλης άλλη μία, να δεις κουλούρες στρόγγυλες και πίτες σαν αλώνι.

Στων αμαρτολών τη χώρα, το Μαρτάπριλο χιονίζει.

Τα λόγια σου είναι ψεύτικα σαν του Μαρτιού το χιόνι, που το ρίχνει από βραδύς και το πρωί το λιώνει.

Τα παλιά παλούκια καίει τα καινούρια πάει και φέρνει.

Το Μάρτη ξύλα φύλαγε κι άχερα των βοδιώνε και λίγα ξυλοκέρατα να δίνεις των παιδιώνε.

Το Μάρτη το πεντάγνωμο όπου γελά και κλαίει, θα τονε τιμωρήσουμε ψέματα να μη λέει.

Το Μάρτη φύλα άχερα μη χάσεις το ζευγάρι.

Το Μάρτη κι αν τον αγαπάς φίλο να μην το κάνεις.

Το Μάρτη χιόνι βούτυρο, μα σαν παγώσει μάρμαρο.

Του Μάρτη του αρέσει να είναι πάντα στο διπλό, μια στις δέκα να έχει ήλιο και τις άλλες ξυλιασμό.

Του Μάρτη και του Τρυγητή ίσα τα ημερόνυχτα.

Του Μάρτη ο ήλιος βάφει και πέντε μήνες δεν ξεβάφει.

Του Μάρτη οι αυγές με κάψανε, του Μάη τα μεσημέρια.

Τσοπάνη μου την κάπα σου, το Μάρτη φύλαγέ την.

Φύλαγε τα παλούκια σου να μη σε φάει ο Μάρτης.






Γλυκό του Μάρτη μήνυμα,
θ`ανθίσει η πασχαλιά,
θα λειώσουν τ`άσπρα χιόνια,
θα ρθούν τα χελιδόνια.
Οι κάμποι θά `ναι πράσινοι,
θα κελαηδούν πουλιά,
θα βγουν ανθάκια χίλια
και τ`άσπρα χαμομήλια.




ΤΟ ΧΕΛΙΔΟΝΑΚΙ:

ΤΟ ΧΕΛΙΔΟΝΑΚΙ:



Είμαι μικρό χελιδονάκι


με την ουρά ψαλιδωτή


και την κοιλίτσα σαν βαμβάκι


και κατάμαυρη στολή.




Τα κουνούπια κυνηγάω


και τ' αρπάζω στο λεπτό


κτίζω ωραία τη φωλιά μου


για τα παιδιά μου που αγαπώ.




Φεύγω τώρα και πηγαίνω


σ' άλλους τόπους μακρινούς


για να κτίσω αλλού φωλίτσα


που 'ναι ωραία και ζεστά.




Έλα μικρό χελιδονάκι 


έλα τραγούδα μας ξανά


τ' όμορφο κι ωραίο τραγουδάκι


που μας είπες με χαρά.

Χελιδονίσματα!

Χελιδονίσματα!

Το μήνα Μάρτιο συναντούμε το έθιμο της χελιδόνας, όπου τα παιδιά έφτιαχναν ένα ξύλινο ομοίωμα χελιδόνας, το οποίο στόλιζαν με ζουμπούλια. Έπειτα το γύριζαν από σπίτι σε σπίτι σ' όλο το χωριό τραγουδώντας τραγούδια για τον ερχομό των χελιδονιών. Οι νοικοκυρές έδιναν στα παιδιά αβγά, λεφτά, λάδι, κρασί, αλεύρι, σιτάρι. Τα λεφτά καθώς και τα προϊόντα αυτά τα αφιέρωναν τα παιδιά στην εκκλησία. Είναι σημαντικό ότι το έθιμο αυτό επιβιώνει από τους αρχαίους Έλληνες και σε άλλα μέρη της πατρίδας μας όπως στη Μακεδονία, Θράκη, Δωδεκάνησα. Πρόκειται για τα λεγόμενα «χελιδονίσματα» τα ανοιξιάτικα κάλαντα.Το τέλος του Χειμώνα και τον ερχομό των χελιδονιών γιόρταζαν τα παιδιά από την αρχαιότητα με τα "χελιδονίσματα".

Μια Ιστορία για τον Μάρτη!!


Μια Ιστορία για τον Μάρτη!!

Πρώτη μέρα του Μάρτη και τα παιδιά στο νηπιαγωγείο άκουσαν μια ιστορία για το έθιμο του μάρτη. Η ιστορία όπως την άκουσαν τα νήπια είναι η εξης:

"Νονά του Μάρτη είναι η χαριτωμένη Άνοιξη. Τον βάφτισε μαζί με τα πρώτα χελιδόνια και κέρασε τους προσκεκλημένους παγωτό από το τελευταίο χιόνι των βουνών με αγριόμελο και τροπικά φρούτα.
Το τρίτο και το πιο παράξενο παιδί της μητέρας Φύσης. Μια γελάει και μια κλαίει. Ο Μάρτης μόλις μεγάλωσε άρχισε να τρέχει πάνω στις κορυφές των βουνών, στους κάμπους και στα λιβάδια.Ο ήλιος από τον ουρανό τον ακολουθούσε και έπαιζε μαζί του. Από το πολύ το τρέξιμο και το παιχνίδι, ίδρωνε και τότε, κάνοντας αέρα για να δροσιστεί, φώναζε:
- Ούφ! Ζεσταίνομαι!
Ο ήλιος ακούγοντας τη γκρίνια του έφευγε τρέχοντας.Τότε ερχόταν ο βοριάς να τον δροσίσει,ερχονταν και τα συννεφάκια κι η βροχή που δρόσιζαν το Μάρτη. Ο Μάρτης για μια δυο ώρες ήταν ευχαριστημένος. Αλλά μετά από λίγο άρχιζε να κρυώνει.
- "Αχ κρυώνω! Αχ παγώνω!" Φώναζε κλαίγοντας." Ήλιε μου, έλα, Ήλιε μου, να με ζεστάνεις!"
Και πάλι έτρεχε ο ήλιος κοντά του.
- Τέλος πάντων αυτός ο Μάρτης δεν ξέρει τι θέλει και τι γυρεύεi!, φώναζαν νευριασμένα μερικά χελιδόνια, που εκείνη την ώρα πετούσαν και γυρνούσαν πάλι πίσω από τις μακρινές χώρες που είχαν πάει για να ξεχειμωνιάσουν. Η Νονά του η Κυρά Άνοιξη, βλέποντας που ζέσταινε τη γύρω φύση,
έφτιαξε για τον βαφτισιμιό της ένα μαρτάκι. Πήρε δύο κλωστές από το Ουράνιο Τόξο, μια άσπρη και μια κόκκινη, τις έστριψε μεταξύ τους, τις έκανε μια και τις φόρεσε σαν σφιχτό βραχιόλι στο χεράκι του Μάρτη, για να μην κινδυνεύει να καεί από τον ήλιο.

Εικόνες για χρωματισμό